Wereldkampioenschappen baanwielrennen 1980

WK baanwielrennen 1980
Gehouden in Vlag van Frankrijk Besançon
Jaar 1980
Data 3 t/m 7 september
Sport Baanwielrennen
Organisator UCI
Evenementen 10
Navigatie
← 1979     1981 →
Portaal  Portaalicoon   Sport

De Wereldkampioenschappen baanwielrennen vonden in 1980 plaats tussen 3 en 7 september in het Stade Léo Lagrange, gelegen in het Franse Besançon. Dit jaar vonden er tien onderdelen plaats; acht voor mannen en twee voor vrouwen.

Achtergrond

Wegens de Olympische Zomerspelen die dit jaar werden gehouden in Moskou, waren er meerdere onderdelen geschrapt van de kalender bij het WK, daarnaast waren er ook onderdelen toegevoegd aan de kalender. In meerdere voorgaande edities waren voor mannen amateurs zeven onderdelen opgenomen in de kalender, wegens de Spelen werden deze jaargang de 1 kilometer tijdrit, achtervolging, ploegenachtervolging en de sprint geschrapt van de kalender. Voor profs werden juist enkele onderdelen opgenomen op de kalender, dit betrof de keirin en de puntenkoers.

Het medailleklassement werd gewonnen door de Australiërs omdat zij de meeste gouden medailles wonnen; twee in totaal. De renners uit Australië wonnen verder geen medailles maar omdat geen ander land meer dan één gouden won, eindigde zij bovenaan in het medailleklassement. De Nederlandse deelnemers wonnen in totaal vijf medailles, een gouden, drie zilveren en eenmaal brons, maar wegens een positieve dopingtest bij zilveren medaillewinnaar René Kos moest hij deze eind september toch afstaan.[1] Daarnaast zijn ook medaillewinnaar Bartolomé Caldentey en Pietro Algeri positief getest op het gebruik van verboden middelen. Ook de Spanjaard Caldentey moest zijn medaille terug inleveren.[2]

Uitslagen

Mannen profs

Onderdeel Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
Achtervolging Vlag van Verenigd Koninkrijk Anthony Doyle Vlag van Nederland Herman Ponsteen Vlag van Denemarken Hans-Henrik Ørsted
Keirin Vlag van Australië Danny Clark Vlag van Frankrijk Daniel Morelon Vlag van Denemarken Niels Fredborg
Puntenkoers Vlag van België Stan Tourné Vlag van Italië Giovanni Mantovani Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Betz
Sprint Vlag van Japan Koichi Nakano Vlag van Japan Masahiko Ozaki Vlag van Frankrijk Daniel Morelon
Stayeren Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek
Wilfried Peffgen
Dieter Durst		 Vlag van Nederland Nederland
René Kos
Bruno Walrave		 Vlag van Italië Italië
Bruno Vicino
Domenico De Lillo

Mannen amateurs

Onderdeel Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
Puntenkoers Vlag van Australië Gary Sutton Vlag van Sovjet-Unie Viktor Manakov Vlag van Duitse Democratische Republiek Josef Kristen
Stayeren Vlag van Nederland Nederland
Gaby Minneboo
Bruno Walrave		 Vlag van Nederland Nederland
Mattheus Pronk
Norbert Koch		 Vlag van Spanje Spanje
Bartolomé Caldentey
Antonio Mora
Tandem Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Ivan Kucirek
Pavel Martinek		 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Yvon Cloarec
Franck Depine		 Vlag van Italië Italië
Giorgio Rossi
Floriano Finamore

Vrouwen

Onderdeel Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
Achtervolging Vlag van Verenigde Staten Sue Novara Vlag van Sovjet-Unie Galina Tsareva Vlag van Duitse Democratische Republiek Claudia Lommatzsch
Sprint Vlag van Sovjet-Unie Nadezjda Kibardina Vlag van Canada Karen Strong Vlag van Nederland Petra de Bruin

Medaillespiegel

Plaats Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Australië Australië 2 0 0 2
2 Vlag van Nederland Nederland 1 2 1 4
3 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 1 2 0 3
4 Vlag van Japan Japan 1 1 0 2
5 Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek 1 0 3 4
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 1 0 0 1
Vlag van België België 1 0 0 1
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije 1 0 0 1
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 0 0 1
10 Vlag van Frankrijk Frankrijk 0 2 1 3
11 Vlag van Italië Italië 0 1 2 3
12 Vlag van Canada Canada 0 1 0 1
13 Vlag van Denemarken Denemarken 0 0 2 2
Totaal 10 10 10 30

Zie ook

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is vrijgegeven onder de licentie Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.