Wereldkampioenschappen gravel 2023

Wereldkampioenschappen gravel 2023
2e editie
Periode 7-8 oktober 2023
Startplaats Vlag van Italië Spresiano
Finishplaats Vlag van Italië Pieve di Soligo
Totale afstand 168 km (elite mannen)
141 km (elite vrouwen)
Type wedstrijd Gravelrace
Navigatie
← 2022     2024 →
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De tweede editie van de wereldkampioenschappen gravelfietsen werd gehouden in het weekend van 7 en 8 oktober 2023 in de provincie Treviso in de Italiaanse regio Veneto. De start was aan het Lago Le Bandie in Spresiano bij Treviso, de aankomst in Pieve di Soligo. Naast de mannen en vrouwen elite koersten er ook amateurs in verschillende leeftijdscategorieën.

Uitslagen

Mannen

Elite

Plaats Naam Tijd
Goud Vlag van Slovenië Matej Mohorič 4u53'56"
Zilver Vlag van België Florian Vermeersch + 43"
Brons Vlag van Verenigd Koninkrijk Connor Swift + 3'40"
4 Vlag van Spanje Alejandro Valverde + 6'48"
5 Vlag van Verenigde Staten Keagan Swenson z.t.
6 Vlag van België Quinten Hermans + 7'24"
7 Vlag van Italië Simone Velasco + 7'52"
8 Vlag van België Wout van Aert + 8'24"
9 Vlag van Italië Alessandro De Marchi + 9'08"
10 Vlag van Oostenrijk Sebastian Schönberger + 9'43"

Vrouwen

Elite

Plaats Naam Tijd
Goud Vlag van Polen Katarzyna Niewiadoma 4u49'44"
Zilver Vlag van Italië Silvia Persico + 33"
Brons Vlag van Nederland Demi Vollering z.t.
4 Vlag van Nederland Yara Kastelijn + 1'29"
5 Vlag van Nederland Lorena Wiebes + 1'33"
6 Vlag van Verenigde Staten Lauren Stephens + 4'02"
7 Vlag van Canada Simone Boilard + 5'19"
8 Vlag van Australië Niamh Fisher-Black + 5'23"
9 Vlag van Italië Gaia Realini + 6'03"
10 Vlag van Australië Tiffany Cromwell + 6'47"

Amateurs (leeftijdsgroepen)

Klasse Deelnemers Afstand Eerste Tweede Derde
M19-34 157 163 km Vlag van Italië Pietro Dutto Vlag van Italië Matteo Cigala Vlag van België Julian Siemons
M35-39 97 Vlag van Italië Marcello Pavarin Vlag van Italië Efrem Bonelli Vlag van Portugal André Resende
M40-44 117 Vlag van Nederland Johnny Hoogerland Vlag van Frankrijk Jean Mespoulède Vlag van Duitsland Henning Bommel
M45-49 123 Vlag van Spanje Samuel Sánchez Vlag van Italië Guido Dracone Vlag van Spanje Joan Horrach
M50-54 105 136 km Vlag van Denemarken Kaare Aagaard Vlag van Spanje Ibon Zugasti Arrese Vlag van Italië Filippo Ceci
M55-59 64 Vlag van Frankrijk Laurent Brochard Vlag van Italië Marco Dotta Vlag van Verenigde Staten Victor Sheldon
M60-64 45 Vlag van Verenigde Staten Juergen Eckmann Vlag van Duitsland Matthias Ball Vlag van Duitsland Ralf Kropp
M65-69 25 93 km Vlag van Oostenrijk Hermann Mandler Vlag van België Léon Deuss Vlag van Italië Roy Mazzucco
M70-74 17 Vlag van Oostenrijk Alfred Lechnitz Vlag van Frankrijk Régis Pinson Vlag van Zweden Göran Lennartsson
M75-79 2 Vlag van Italië Pierluigi Talamona
V19-34 20 136 km Vlag van Nederland Wendy Oosterwoud Vlag van Nederland Lisa Wörner Vlag van Duitsland Lea Lützen
V35-39 24 Vlag van België Joyce Vanderbeken Vlag van Litouwen Daiva Ragažinskienė Vlag van Polen Monika Wrona
V40-44 28 Vlag van Duitsland Melanie Hessling Vlag van Nederland Jannitta van den Brink Vlag van Finland Susanna Ylinen
V45-49 31 Vlag van Verenigd Koninkrijk Helen Jackson Vlag van Nederland Petra Sweertman Vlag van Italië Lorena Zocca
V50-54 27 93 km Vlag van Italië Patrizia Romanello Vlag van Verenigde Staten Amy Philipps Vlag van Nederland Judith van Maanen
V55-59 21 Vlag van Verenigde Staten Tracey Jacobs Vlag van Duitsland Monika Lidmila Vlag van België Hilda Quintens
V60-64 11 Vlag van Italië Nadia Sgarbossa Vlag van Verenigde Staten Susan McDonough Vlag van Oostenrijk Roswitha Hense-Simenko
V65-69 1 Vlag van Verenigde Staten Pam Glenn
V70-74 2 Vlag van Nederland Jolien Faber
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is vrijgegeven onder de licentie Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.