Tweede Kamerverkiezingen in het kiesdistrict Maastricht (1850-1888)

Tweede Kamerverkiezingen in het kiesdistrict Maastricht (1850-1888) geeft een overzicht van verkiezingen voor de Nederlandse Tweede Kamer in het kiesdistrict Maastricht in de periode 1850-1888.

Het kiesdistrict Maastricht was al ingesteld in 1848. De indeling van het kiesdistrict werd in 1850 gewijzigd bij de invoering van de Kieswet. Tot het kiesdistrict behoorden vanaf dat moment de volgende gemeenten: Amby, Beek, Bemelen, Berg en Terblijt, Bocholtz, Borgharen, Brunssum, Bunde, Cadier en Keer, Eijgelshoven, Eijsden, Elsloo, Geulle, Gronsveld, Gulpen, Heer, Heerlen, Hoensbroek, Houthem, Hulsberg, Itteren, Kerkrade, Klimmen, Maastricht, Margraten, Meerssen, Merkelbeek, Mesch, Mheer, Nieuwenhagen, Noorbeek, Nuth, Oud-Valkenburg, Oud-Vroenhoven, Rijckholt, Rimburg^[1], Schaesberg, Schimmert, Schin op Geul, Schinveld, Simpelveld, Sint Geertruid, Sint Pieter, Slenaken, Spaubeek, Stein, Strucht^[2], Ubach over Worms, Ulestraten, Vaals, Valkenburg, Voerendaal, Wijlre, Wijnandsrade en Wittem.

In 1869 werd de indeling van het kiesdistrict gewijzigd. De gemeenten Brunssum, Elsloo, Hoensbroek, Merkelbeek, Nuth, Schinveld, Spaubeek en Stein werden toegevoegd aan het kiesdistrict Roermond.

In 1878 werd de indeling van het kiesdistrict wederom gewijzigd. De gemeenten Geulle, Schimmert en Wijnandsrade werden toegevoegd aan het kiesdistrict Roermond.

Het kiesdistrict Maastricht was in deze periode een meervoudig^[3] kiesdistrict: het vaardigde twee leden af naar de Tweede Kamer. Om de twee jaar trad één van de leden af; er werd dan een periodieke verkiezing gehouden voor de vrijgevallen zetel. Bij algemene verkiezingen (na ontbinding van de Tweede Kamer) bracht elke kiezer twee stemmen uit. Om in de eerste verkiezingsronde gekozen te worden moest een kandidaat minimaal de districtskiesdrempel^[4] behalen; indien nodig werd een tweede ronde gehouden.

Legenda

De verkiezingen waren algemene verkiezingen; zij werden gehouden na ontbinding van de Tweede Kamer na inwerkingtreding van de Kieswet.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren algemene verkiezingen; zij werden gehouden na ontbinding van de Tweede Kamer.^[7]

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

Edmond van Wintershoven, gekozen bij de verkiezingen van 13 juni 1854, trad op 13 maart 1855 af vanwege gezondheidsredenen. Om in de ontstane vacature te voorzien werd een tussentijdse verkiezing gehouden.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

Johan Rudolph Thorbecke was bij de verkiezingen van 10 juni 1856 gekozen in twee kiesdistricten, Deventer en Maastricht; hij opteerde voor Deventer.^[10] Als gevolg hiervan werd in Maastricht een naverkiezing gehouden.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

Paul van der Maesen de Sombreff, gekozen bij de verkiezingen van 14 juni 1864, trad op 25 november 1865 af vanwege zijn bemoeienis met de Limburgse brievenaffaire. Om in de ontstane vacature te voorzien werd een tussentijdse verkiezing gehouden.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren algemene verkiezingen; zij werden gehouden na ontbinding van de Tweede Kamer.^[11]

De verkiezingen waren algemene verkiezingen; zij werden gehouden na ontbinding van de Tweede Kamer.^[12]

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

Guillaume Kerens de Wylré, gekozen bij de verkiezingen van 12 juni 1877, overleed op 5 januari 1880. Om in de ontstane vacature te voorzien werd een tussentijdse verkiezing gehouden.

Charles de Bieberstein Rogalla Zawadsky, gekozen bij de verkiezingen van 10 juni 1879, overleed op 21 oktober 1880. Om in de ontstane vacature te voorzien werd een tussentijdse verkiezing gehouden.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

Victor Nyst, gekozen bij de verkiezingen van 14 juni 1881, overleed op 24 juni 1882. Om in de ontstane vacature te voorzien werd een tussentijdse verkiezing gehouden.

De verkiezingen waren periodieke verkiezingen; zij werden gehouden vanwege de afloop van de zittingstermijn van een gekozen lid.

De verkiezingen waren algemene verkiezingen; zij werden gehouden na ontbinding van de Tweede Kamer.^[13]

Wynandus Straetmans, gekozen bij de verkiezingen van 28 oktober 1884, trad op 15 januari 1886 af vanwege gezondheidsredenen. Om in de ontstane vacature te voorzien werd een tussentijdse verkiezing gehouden.

De verkiezingen waren algemene verkiezingen; zij werden gehouden na ontbinding van de Tweede Kamer.^[14]

De verkiezingen waren algemene verkiezingen; zij werden gehouden na ontbinding van de Tweede Kamer.^[15]

Gustave Ruijs de Beerenbrouck, gekozen bij de verkiezingen van 1 september 1887, trad op 23 december 1887 af vanwege zijn benoeming als vicepresident van de arrondissementsrechtbank te Maastricht.^[16] Om in de ontstane vacature te voorzien werd een tussentijdse verkiezing gehouden.

Na de grondwetsherziening van 1887 werden de meervoudige kiesdistricten opgeheven; het kiesdistrict Maastricht werd derhalve omgezet in een enkelvoudig kiesdistrict.^[3] De gemeenten Bemelen, Berg en Terblijt, Bocholtz, Cadier en Keer, Gulpen, Heerlen, Houthem, Kerkrade, Klimmen, Margraten, Mesch, Mheer, Noorbeek, Oud-Valkenburg, Rijckholt, Schaesberg, Schin op Geul, Simpelveld, Sint Geertruid, Slenaken, Vaals, Valkenburg, Voerendaal, Wijlre en Wittem werden toegevoegd aan het kiesdistrict Gulpen en de gemeenten Beek, Borgharen, Bunde, Eijgelshoven, Hulsberg, Itteren, Nieuwenhagen, Ubach over Worms en Ulestraten aan het kiesdistrict Sittard.

• Tweede Kamerverkiezingen in het kiesdistrict Maastricht (1848-1850)
• Tweede Kamerverkiezingen in het kiesdistrict Maastricht (1888-1918)