Jardin du Luxembourg

De Jardin du Luxembourg ('Luxemburgse tuin') is een stadspark in het 6e arrondissement van Parijs. Het werd in 1612 op verzoek van Maria de' Medici aangelegd als park rond het Palais du Luxembourg. Tijdens het Premier Empire restaureerde Jean-François-Thérèse Chalgrin het park. Sindsdien is het eigendom van de Franse Senaat. Parijzenaars spreken van le Luco of le jardin des sénateurs.^[1]^[2]

Het park beslaat 23 hectare langs de Boulevard Saint-Michel waarvan er 21 opengesteld zijn voor het publiek. Een grote achthoekige vijver domineert de tuinen. Naast terrassen, brede lanen en standbeelden heeft het park ook een openluchtcafé, poppentheater, tennisbanen, muziektent en een imkerschool.

De rust van het park trekt doordeweeks veel studenten die rond de vijver studeren of lezen. In het weekeinde en vooral op zondag is het park het domein van gezinnen met kinderen. Aan de vijver kunnen zij gebruik maken van kleine zeilbootjes om mee te spelen.

Standbeelden

In het park bevinden zich meer dan honderd standbeelden, waaronder de reeks Reines de France et femmes illustres van Eugène Oudiné. Een bijzonder standbeeld is het eerste exemplaar van het Vrijheidsbeeld door Frédéric Auguste Bartholdi gemaakt in 1870.

Fonteinen

Maria de' Medici liet rond 1630 een grotto oprichten die bekend kwam te staan als de Medicifontein. De sculpturen in de drie nissen zijn 19e-eeuwse creaties van Auguste Ottin. Ook het 50 m lange bassin voor de fontein is aangelegd in die tijd.

Een tweede fontein in het park is het Monument voor Eugène Delacroix bij het Petit Luxembourg. Het is een creatie van Aimé-Jules Dalou uit 1890.^[3] Op de sokkel prijkt Delacroix' borstbeeld en de spiraalvormige compositie errond bestaat uit drie bronzen figuren: een zittend Genie der Kunsten applaudisseert, terwijl de Tijd (een gevleugelde man) een vrouw optilt (de Roem), die de kunstenaar een lauwerkrans en palmtak aanbiedt.