Primera División 1956 (Uruguay)

Primera División
Land	Uruguay
Bond	AUF
Competitie	Primera División
Seizoensdetails
Seizoen	1956
Kampioen	Club Nacional de Football
Topscorer(s)	Carlos Carranza (CA Cerro)
Aantal clubs	10
Degradatie naar	Primera B
Gedegradeerd	IA Sud América
Algemeen
Opgericht	1900
Website	auf.org.uy
Navigatie
Vorige     Volgende
Portaal    Voetbal

Het seizoen 1956 van de Primera División was het 52e seizoen van de hoogste Uruguayaanse voetbalcompetitie. Het seizoen liep van juli tot december 1956.^[1]

Er namen tien ploegen deel aan de Primera División tijdens het seizoen 1956. Negen ploegen wisten zich vorig seizoen te handhaven en één ploeg promoveerde vanuit de Primera B: Racing Club de Montevideo kwam in de plaats van het gedegradeerde CA River Plate.

Montevideo

Alle teams in de Primera División 1956 waren afkomstig uit Montevideo.

Club	Stad	Stadion	Vorig seizoen
Cerro CA Cerro	Montevideo	Parque Demetrio Arana	03 3e
Danubio FC	Montevideo	Parque Forno	04 4e
Defensor CA Defensor	Montevideo	Parque Rodó	05 5e
Liverpool FC	Montevideo	Estadio Belvedere	09 9e
Montevideo Wanderers FC	Montevideo	Estadio Parque Alfredo Víctor Viera	07 7e
Nacional Club Nacional de Football	Montevideo	Estadio Centenario	01 1e
Peñarol CA Peñarol	Montevideo	Estadio Centenario	02 2e
Rampla Juniors FC	Montevideo	Parque Nelson	06 6e
Racing Club de Montevideo	Montevideo	Estadio Parque Osvaldo Roberto	10 1e (1ª B)
Sud América IA Sud América	Montevideo	Estadio Parque Carlos Ángel Fossa	08 8e

Alle clubs speelden tweemaal tegen elkaar. De ploeg met de meeste punten werd kampioen. De ploeg die laatste werd degradeerde naar de Primera B.

De kampioen van de competitie zou worden uitgenodigd voor de Copa República de Venezuela, beter bekend als de Pequeña Copa del Mundo (Kleine Wereldbeker). Dit toernooi dat in Caracas werd gespeeld wordt gezien als een van de voorlopers van de Wereldbeker.

Voorafgaand aan het seizoen werd het Torneo Competencia gespeeld tussen de ploegen in de Primera División. Dit toernooi werd gewonnen door CA Peñarol. Ook werd er gestreden om het Torneo de Honor. Deze prijs werd uitgereikt aan de ploeg die het beste presteerde in het Torneo Competencia en in de eerste seizoenshelft van de Primera División.

Titelverdediger Club Nacional de Football won net als CA Defensor en CA Peñarol hun eerste twee wedstrijden. Op de derde speeldag speelden Defensor en Peñarol gelijk tegen elkaar en Nacional - dat wel won - bleef daardoor als enige ploeg zonder puntverlies over. De eerste nederlaag van Nacional kwam pas op 29 september toen ze met 3–1 verloren van rivaal Peñarol.

Omdat Peñarol ook al eens had verloren (van CA Cerro) en Nacional hun overige wedstrijden in de eerste seizoenshelft allemaal won gingen ze halverwege aan de leiding met 16 punten, eentje meer dan Peñarol. Voor Peñarol betekende dit wel dat ze zich winnaar van het Torneo de Honor mochten noemen, aangezien ze in dat klassement nog drie punten over hielden op Nacional.

Na negen van de achttien speelrondes stond Cerro derde, met vier punten minder dan Nacional. Defensor bezette de vierde plaats. Hekkensluiter was IA Sud América met slechts drie punten.

Nacional en Peñarol hielden elkaar in het begin van de terugronde in evenwicht, totdat Peñarol in de dertiende speelronde gelijkspeelde tegen rode lantaarn Sud América. Dit gaf Nacional de mogelijkheid om hun voorsprong in het klassement te verdubbelen. Vervolgens wonnen beide ploegen weer tweemaal, waardoor het zeker was dat een van de twee landskampioen zou worden.

In de zestiende speelronde verloor Peñarol wederom van Cerro en liep de voorsprong van Nacional (dat nog altijd foutloos was in de tweede seizoenshelft) op tot vier punten. De Tricolores hadden daardoor nog één punt nodig om hun titel te prolongeren. De eerste kans kregen ze op 2 december tegen Peñarol zelf. Kort na rust kwam Nacional op voorsprong en hoewel Peñarol nog de gelijkmaker scoorde konden ze niet voorkomen dat Nacional de titel kon vieren.^[2] Dit was een herhaling van het vorige seizoen, toen Nacional ook kampioen werd door met 1–1 gelijk te spelen tegen Peñarol.

De strijd tegen degradatie werd in de zestiende speelronde beslist: Sud América had vier punten minder dan Rampla Juniors FC en er was nog een drietal andere ploegen dat ook nog niet helemaal veilig was. Sud América verloor in deze zestiende speelronde echter van Defensor en omdat Rampla Juniors gelijkspeelde tegen Liverpool FC was de laatste plaats voor Sud América een feit. Voor de Naranjitas eindigde hiermee een tweejarig verblijf op het hoogste niveau.

De laatste speeldag stond er niets meer op het spel: Nacional was al zeker van hun 24e landstitel, Peñarol was vicekampioen en ook Cerro (derde) en Defensor (vierde) waren al zeker van hun eindklassering. In een wedstrijd om de eer won Cerro met 4–3 van Defensor. Beide ploegen kwalificeerden zich door hun eindklassering voor het Torneo Cuadrangular 1956. Het gedegradeerde Sud América verloor ook hun laatste wedstrijden en eindigde de competitie met slechts zes punten (een zege, vier gelijk, dertien verloren).

Eindstand

	Club	Sp.	W	G	V	Pnt.	DV	DT	DS
01.	Club Nacional de Football	18	15	2	1	32	54	19	+35
2.	CA Peñarol	18	13	3	2	29	50	17	+33
3.	CA Cerro	18	10	4	4	24	42	30	+12
4.	CA Defensor	18	6	6	6	18	34	33	+1
5.	Montevideo Wanderers FC	18	3	9	6	15	16	23	–7
6.	Liverpool FC	18	6	3	9	15	31	40	–9
7.	Rampla Juniors FC	18	3	8	7	14	29	35	–6
8.	Danubio FC	18	6	2	10	14	19	33	–14
9.	Racing Club de Montevideo	18	5	3	10	13	25	45	–20
10.	IA Sud América	18	1	4	13	6	18	43	–25

Legenda

Kleur	Kwalificatie voor
	Pequeña Copa del Mundo 1957
	Degradatie naar Primera B 1957

Winnaar Primera División 1956
Club Nacional de Football 24e titel

Carlos Carranza van CA Cerro scoorde achttien keer en werd daarmee topscorer van de competitie. Het was voor het eerst sinds 1945 dat een speler van een kleine club (niet Nacional of Peñarol) topscorer werd.^[3]

№	Speler	Club	Goals
1.	Carlos Carranza	CA Cerro	18