Paul Giesler

Paul Giesler
Gouwleider Paul Giesler
Gouwleider Paul Giesler
Geboren 15 juni 1895
Siegen, Westfalen, Koninkrijk Pruisen, Duitse Keizerrijk
Overleden 8 mei 1945
Bischofswiesen[1]
Kieskring 18[2]
14[2]
18[2]
Regio Westfalen-Süd[2]
Weser-Ems[2]
Westfalen-Süd[2]
Land Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Politieke partij NSDAP
Partner Wilhelmine[3]Margret Patt
(1896-1945)[4]
Beroep Architect[5][6][7][8]
Religie Evangelisch[9][10] verklaarde zich later Gottgläubig[5][1][4]
Gouwleider van Westfalen-Süd
Aangetreden 9 november 1941[11][5][7]
Einde termijn 26 januari 1943[11][5]
President Adolf Hitler
Voorganger Josef Wagner
Opvolger Albert Hoffmann
Gouwleider van München-Opper-Beieren
Aangetreden 1 april 1940[11][5]
Einde termijn 5 mei 1945
Voorganger Albert Hoffmann
Opvolger Ambt opgeheven
Minister-president van Beieren
Aangetreden 2 november 1942[11]
Einde termijn 28 april 1945[11]
Voorganger Ludwig Siebert
Opvolger Fritz Schäffer
Parlementslid in de Rijksdag
Aangetreden 12 november 1933[2]
Einde termijn 8 mei 1945
Rijksverdedigingscommissaris Zuid[5][1][11]
Einde termijn 8 mei 1945
Rijksminister van Binnenlandse Zaken
Aangetreden 29 april 1945[5][1][11]
Einde termijn 8 mei 1945[5][1][11]
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Paul Giesler (Siegen, 15 juni 1895 – Bischofswiesen, 8 mei 1945) was van 1941 tot 1943 gouwleider van de NSDAP in Westfalen-Süd en vanaf 1942 tevens van München-Oberbayern. Van 1942 tot 1945 was hij minister-president van Beieren.

Tijdens de eindfase van de oorlog gaf Giesler de opdracht tot het executeren van 16 burgers en een ongeboren kind, in het Bloedbad van Penzberg.

In het op 29 april 1945 getekende testament van Adolf Hitler werd hij benoemd tot rijksminister van Binnenlandse Zaken, als opvolger van Heinrich Himmler. Op dezelfde dag vluchtte Giesler echter met zijn familie uit München vanwege de oprukkende geallieerden, waarna hij samen met zijn vrouw een eerste zelfmoordpoging deed met slaappillen, die echter mislukte. Enkele dagen later heeft hij waarschijnlijk zijn vrouw bij Hintersee omgebracht en opnieuw geprobeerd zelfmoord te plegen door zichzelf door het hoofd te schieten, waarna hij nog enkele dagen heeft geleefd. Hij werd verpleegd in een veldhospitaal in Bischofswiesen. Hij werd begraven op het Alten Friedhof van Berchtesgaden, sectie: O, rij 3-graf 12 (grafsteen verwijderd).[12]

Carrière

Giesler bekleedde verschillende rangen in zowel de Pruisische leger als Sturmabteilung. De volgende tabel laat zien dat de bevorderingen niet synchroon liepen.

Datums Pruisische leger NSDAP Sturmabteilung Heer Staat
Augustus 1914[11][13] Kriegsfreiwilliger[10] — — — —
1915[13] Vizefeldwebel der Reserve — — — —
18 december 1915[13] Leutnant der Reserve[11] — — — —
1929[13] — Ortsgruppenleiter der NSDAP — — —
15 september 1931[13] — — SA-Sturmbannführer — —
9 september 1932
(met ingang van 1 juli 1932[13])		 — — SA-Standartenführer — —
15 november 1933[13][5] — — SA-Oberführer — —
20 april 1934[13][5] — — SA-Brigadeführer — —
9 november 1937[13][5] — — SA-Gruppenführer — —
1940[13] — — — Hauptmann der Reserve —
Augustus 1941[13] — Stellvertretender Gauleiter der NSDAP — — —
September 1941[13] — Hauptdienstleiter — — —
9 november 1941[13][8] — Gauleiter der NSDAP
(m.d.W.d.G.b.)		 — — —
23 juni 1942[13] — — — — Staatsminister
(m.d.W.d.G.b.)[7]
30 januari 1943[5][1][11][13] — — SA-Obergruppenführer[7][8] — —
22 april 1944[13] — — — — Staatsminister
22 april 1944[13] — Gauleiter der NSDAP[8] — — —
  • mit der Wahrnehmung der Geschäfte beauftragt (m.d.W.d.G.b.) - vrije vertaling: met de waarneming van de functie belast

Lidmaatschapsnummer

  • NSDAP-nr.: 72 741 (lid geworden 1922[1]), (herintreding NSDAP 1 januari 1928[5][11])

Onderscheidingen

Selectie:

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is vrijgegeven onder de licentie Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.