Henri Titus Damsté
| Henri Titus Damsté | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Land | Koninkrijk der Nederlanden | |
| Geboortedatum | 28 januari 1874 | |
| Geboorteplaats | Huisduinen | |
| Overlijdensdatum | 6 januari 1955 | |
| Overlijdensplaats | Leiden | |
| Werk | ||
| Beroep | bestuursambtenaar | |
| Werkplaats | Delft, Batavia, Sumatra, Sulawesi, Bali, Lombok | |
| Studie | ||
| School/ |
Indische Instelling | |
| De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken. | ||
Henri Titus Damsté (Huisduinen, 28 januari 1874 – Leiden, 6 januari 1955) was een Nederlands koloniaal bestuursambtenaar in Nederlands-Indië en daarna actief in binnen verschillende wetenschappelijke instellingen. Hij geldt als bevorderaar van archeologisch onderzoek op Bali.[1] Van 3 april 1919 tot 18 mei 1923 was hij Resident van Bali en Lombok, waar hij archeologisch onderzoek stimuleerde.
Jeugd en opleiding
Damsté werd geboren als zoon van predikant Barteld Roelof Damsté en Richardina Jacoba Gesiena Gallé.[2] Na de hbs in Leiden (1886-1891) bezocht hij de Indische Instelling in Delft, waar hij in 1894 het groot-ambtenaarsexamen aflegde.[2]
Koloniale loopbaan
- 1894 – werkzaam voor het Departement van Binnenlands Bestuur in Batavia.[1]
- 1896-1914 – inspecteur en assistent-resident op Sumatra, Atjeh, Zuid-Celebes en Bali-Lombok.[2]
- 1914-1918 verlof in Nederland
- 1919–1923 – Resident van Bali en Lombok
Wetenschappelijke activiteiten in Nederland
Na zijn pensionering vestigde Damsté zich in Leiden. Hij bekleedde meerdere functies:[2]
- Lid van het bestuur van het Instituut Kern en het Oosters Instituut
- Secretaris van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde
- Lid van het bestuur van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde
- Docent Balinees, Atjehs en Minangkabaus bij het Instituut Kern
- Commissie voor het adatrecht
Publicaties (selectie)
- Middeleeuwsche monumenten op Bali – *Djåwå* 1 (1921) 145-160.
- Een Boeddhistisch rotsklooster op Bali – *Oudheidkundige Verslagen* 1921: 60-62.
- Heilige weefsels op Lombok – in Tijdschrift voor Indische Taal-, Land- en Volkenkunde 63 (1923) 176-211.
- Balisch Hindoeïsme – in: Onder palmen en waringins* (1946) 79-155.
Persoonlijk leven
Damsté trouwde op 1 maart 1906 in Leiden met Isabella Franciska Muller (1880-1973). Het echtpaar kreeg zeven kinderen.[3] Damsté overleed op 80-jarige leeftijd in Leiden.[4]
Archief
Damsté’s persoonlijke archief (correspondentie, rapporten, foto’s) wordt bewaard in de Universiteitsbibliotheek Leiden.[5]
Bronnen, noten en referenties
- ↑ a b Korn, V.E. (1955). In memoriam Henri Titus Damsté, 28 Jan. 1874 – 6 Jan. 1955. Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde 111 (2): 113–136. DOI: 10.1163/22134379-90002350.
- ↑ a b c d Henri Titus Damsté – Curriculum vitae. Dutch Studies on South Asia, Tibet and classical Southeast Asia. Geraadpleegd op 1 mei 2025.
- ↑ Huwelijksakte Leiden – H.T. Damsté & I.F. Muller (1-3-1906). Open Archieven. Erfgoed Leiden en Omstreken. Geraadpleegd op 1 mei 2025.
- ↑ Overlijdensakte Leiden – Henri Titus Damsté (6-1-1955). Open Archieven. Erfgoed Leiden en Omstreken. Geraadpleegd op 1 mei 2025.
- ↑ Collection guide: Henri Titus Damsté archive (KITLV). Leiden University Libraries. Geraadpleegd op 1 mei 2025.