Hans Bayens

Hans Bayens
Hans Bayens in 1978
Hans Bayens in 1978
Persoonsgegevens
Geboren 12 november 1924
Overleden 19 juli 2003
Geboorteland België
Nationaliteit Nederlands
Beroep(en) beeldhouwer, schilder
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Hans Bayens (Hastière-Lavaux, 12 november 1924 - Amsterdam, 19 juli 2003) was een Nederlandse beeldhouwer, schilder en tekenaar.

Leven en werk

Bayens werd geboren in België als zoon van de Nederlandse kunstenaars Han Bayens en Elisabeth Polak. Hij deed zijn eindexamen aan het Barlaeus gymnasium in Amsterdam en studeerde vervolgens aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen (1946-1949). Hij studeerde bij onder meer bij Isidore Opsomer, Julien Van Vlasselaer (en maakte in deze periode wandtapijten en wandschilderingen)[1] en beeldhouwer Henri Puvrez. Na zijn studie vertrekt hij naar Parijs. In 1952 keert Bayens terug naar Amsterdam om zich daar voorgoed te vestigen.

Bayens werkte als schilder in een impressionistische stijl. Hij maakte portretten van bekende Nederlanders als Willem Drees, Wim Kan, Maurits van Loon, Geert van Oorschot en Kees Verwey. Als beeldhouwer maakte hij een aantal bronzen beelden van Nederlandse auteurs als Multatuli, Nescio, Theo Thijssen, Betje Wolff en Aagje Deken. Hij wordt wel gerekend tot de groep van Onafhankelijke realisten.

Bayens geloofde in directheid: "Ik heb dat in Antwerpen ervaren, op de academie en stond verbaasd hoe die Vlamingen met hun onbezorgde directheid een naakt boetseerden in de klas. Daar werd met een joie de vivre gewerkt. Ik heb later veel profijt ondervonden van die tijd, van de jeu van die Vlamingen."[2]

Volgens Neerlandicus, biograaf en publicist Nico Keuning wilde Bayens "de mens laten zien. Niet voor niets worden zijn beelden getypeerd als 'humanistisch realisme'."[3]

Werken (selectie)

Fotogalerij

Publicaties

  • Annelies Bayens (red.), Hans Bayens, een hommage, Amsterdam 2024.
  • Nico Keuning, "Allemaal wereldverbeteraars. Hans Bayens in Beeld", artikel in Ons Amsterdam, september 2024, p. 6-9.
  • Petra van Hulsen, "Het gaat er om iets te veroveren", interview met Hans Bayens 1996, bij tentoonstelling Het liefdevolle oog, Zutphen 2011.
  • Gijsbert van der Wal, "Het verleden klinkt door in kunst Bayens", in NRC Handelsblad, 11 februari 2010.
  • Annelies Bayens, "Hans Bayens. Schilder en plein air 1924-2003", Amsterdam 2004. Verschenen bij de tentoonstelling Het landschap van Bayens in Kasteel Groeneveld in Baarn, 2004.
  • Robert Mens, "Is getekend: Hans Bayens", artikel in Tableau februari 2003, p. 75-79.
  • Erik Ariëns Kappers en Peter Schatborn, Hans Bayens. Tekeningen van een antiquariaat, Amsterdam 2000.
  • Annelies Bayens, Hans Bayens. Schetsboek, Amsterdam 1999.
  • Hans Bayens, Karel Mechiels, Truusje Goedings en Antoon Erftemeijer, Bayens, Wijk en Aalburg, Pictures Publishers, 1995, 2001 tweede aangepaste druk.
  • Lisette Schuitemaker, "Bayens beeltenissen", artikel in Residence februari 1995, p. 101-105.

Zie ook

Zie de categorie Hans Bayens van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.