Europese kampioenschappen baanwielrennen 2025

Europese kampioenschappen baanwielrennen 2025
Velodroom Limburg
Gehouden in Vlag van België Heusden-Zolder
Editie 16
Jaar 2025
Data 12 - 16 februari
Sport Baanwielrennen
Organisator UEC
Evenementen 22 (11 vrouwen, 11 mannen)
Navigatie
2024     2026 →
Portaal  Portaalicoon   Sport

De Europese kampioenschappen baanwielrennen 2025 waren de 16e editie van de Europese kampioenschappen baanwielrennen die georganiseerd werden door de UEC van 12 tot en met 16 februari in de nieuwe Velodroom Limburg in de Belgische gemeente Heusden-Zolder. Een half jaar eerder vond ook al het EK op de weg plaats in de Belgische provincie Limburg.

Er stonden 22 onderdelen op het programma; 11 onderdelen bij zowel vrouwen als mannen. Vanaf dit jaar reden de vrouwen geen tijdrit meer van 500 meter, maar van één kilometer, net als de mannen. Hetzelfde gold voor de individuele achtervolging, waarbij de vrouwen niet langer drie kilometer, maar vier kilometer rijden, net als de mannen. Hierdoor werden er ook meteen nieuwe wereldrecords gereden. Op 14 februari reed de Nieuw-Zeelandse Ellesse Andrews een tijd van 1.04,697 tijdens het Oceanisch kampioenschap. Een dag later verscherpte Hetty van de Wouw het record tijdens dit EK met twee tienden naar 1.04,497.[1] Tijdens dit onderdeel kwamen zowel sprintsters, zoals Van de Wouw (goud) en Schneider (brons), als duurrensters in actie, zoals Fidanza (zilver) en Brauße (vierde). Ook op de achtervolging werd een nieuw wereldrecord gevestigd. In januari wist de Belgische Hélène Hesters tijdens het BK op deze velodroom het wereldrecord van Marion Borras te verscherpen naar 4.42,154.[2] De Britse Anna Morris verbrak tijdens dit EK haar eigen record dat ze tijdens de kwalificatie had neergezet; zij reed 4 minuten en 25,874 seconden.

Vanwege de aanhoudende oorlog in Oekraïne mochten Russische en Wit-Russische renners niet deelnemen namens hun land; wel mochten ze als individuele onafhankelijke atleten (AIN) meedoen,[3] net zoals bij de Olympische Spelen. Bij winst werd tijdens de huldiging het Europese volkslied gespeeld.

Schema

Datum Onderdeel mannen Onderdeel vrouwen
Woensdag 12 februari Afvalkoers, teamsprint Teamsprint, scratch
Donderdag 13 februari Ploegenachtervolging, puntenkoers, 1km tijdrit Ploegenachtervolging, afvalkoers
Vrijdag 14 februari Scratch, achtervolging Sprint, omnium
Zaterdag 15 februari Sprint, omnium Puntenkoers, achtervolging, 1km tijdrit
Zondag 16 februari Keirin, koppelkoers Keirin, koppelkoers

Selecties

België

Nederland

Medaillewinnaars

Mannen

Onderdeel Goud Zilver Brons
Sprint Vlag van Nederland Harrie Lavreysen Vlag van Israël Mikhail Jakovlev Vlag van Frankrijk Rayan Helal
Teamsprint Vlag van Frankrijk Frankrijk
Timmy Gillion
Rayan Helal
Sebastien Vigier
Vlag van Nederland Nederland
Harrie Lavreysen
Loris Leneman
Tijmen van Loon
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Harry Ledingham-Horn
Hayden Norris
Charles Radford
Achtervolging Vlag van Verenigd Koninkrijk Josh Charlton Vlag van Portugal Ivo Oliveira Vlag van Verenigd Koninkrijk Michael Gill
Ploegenachtervolging Vlag van Denemarken Denemarken
Tobias Aagaard Hansen
Niklas Larsen
Lasse Norman Leth
Robin Juel Skivild
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Rhys Britton
Josh Charlton
Michael Gill
Noah Hobbs
William Tidball
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Noah Bögli
Mats Poot
Pascal Tappeiner
Alex Vogel
Keirin Vlag van Nederland Harrie Lavreysen Vlag van Duitsland Maximilian Dörnbach Vlag van Frankrijk Tom Derache
Omnium Vlag van Duitsland Tim Torn Teutenberg Vlag van Denemarken Niklas Larsen Vlag van Nederland Philip Heijnen
Tijdrit (1 kilometer) Vlag van Italië Matteo Bianchi Vlag van Duitsland Maximilian Dörnbach Vlag van Tsjechië David Peterka
Puntenkoers Vlag van Portugal Iúri Leitão Vlag van Nederland Yanne Dorenbos Vlag van België Jasper De Buyst
Scratch Vlag van Portugal Iúri Leitão Vlag van Nederland Vincent Hoppezak Vlag van Verenigd Koninkrijk William Tidball
Afvalkoers Vlag van Duitsland Tim Torn Teutenberg Vlag van Portugal Rui Oliveira Vlag van België Jules Hesters
Koppelkoers Vlag van Nederland Nederland
Yanne Dorenbos
Vincent Hoppezak
Vlag van Duitsland Duitsland
Roger Kluge
Tim Torn Teutenberg
Vlag van Portugal Portugal
Ivo Oliveira
Rui Oliveira

Vrouwen

Onderdeel Goud Zilver Brons
Sprint Vlag van Athlètes Individuels Neutres Jana Boerlakova Vlag van Verenigd Koninkrijk Rhian Edmunds Vlag van Athlètes Individuels Neutres Alina Lysenko
Teamsprint Vlag van Nederland Nederland
Kimberly Kalee
Hetty van de Wouw
Steffie van der Peet
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Lauren Bell
Rhian Edmunds
Rhianna Parris-Smith
Vlag van Duitsland Duitsland
Lea Sophie Friedrich
Pauline Grabosch
Clara Schneider
Achtervolging Vlag van Verenigd Koninkrijk Anna Morris Vlag van Italië Vittoria Guazzini Vlag van Duitsland Mieke Kröger
Ploegenachtervolging Vlag van Italië Italië
Martina Alzini
Chiara Consonni
Martina Fidanza
Vittoria Guazzini
Vlag van Duitsland Duitsland
Franziska Brauße
Lisa Klein
Mieke Kröger
Laura Süßemilch
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Madelaine Leech
Sophie Lewis
Grace Lister
Anna Morris
Neah Evans
Keirin Vlag van Nederland Steffie van der Peet Vlag van Verenigd Koninkrijk Rhian Edmunds Vlag van Nederland Hetty van de Wouw
Omnium Vlag van Nederland Lorena Wiebes Vlag van Verenigd Koninkrijk Madelaine Leech Vlag van Denemarken Amalie Dideriksen
Tijdrit (1 kilometer) Vlag van Nederland Hetty van de Wouw Vlag van Italië Martina Fidanza Vlag van Duitsland Clara Schneider
Puntenkoers Vlag van Noorwegen Anita Stenberg Vlag van Frankrijk Marion Borras Vlag van Nederland Maike van der Duin
Scratch Vlag van Italië Martina Fidanza Vlag van Nederland Lorena Wiebes Vlag van Portugal Maria Martins
Afvalkoers Vlag van Ierland Lara Gillespie Vlag van België Hélène Hesters Vlag van Nederland Lisa van Belle
Koppelkoers Vlag van Nederland Nederland
Lisa van Belle
Maike van der Duin
Vlag van Italië Italië
Chiara Consonni
Vittoria Guazzini
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Victoire Berteau
Marion Borras

(Cursief staan renners die wel in de kwalificatie maar niet in de finale in actie kwamen.)

Medaillespiegel

De delegatie van individuele onafhankelijke atleten (AIN) won één gouden en één bronzen medaille. Deze twee medailles ontbreken vanzelfsprekend in het volgende overzicht. Daardoor komt het totaal aantal medailles op 64 i.p.v. 66.

 Plaats  Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Nederland Nederland 8 4 4 16
2 Vlag van Italië Italië 3 3 0 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 2 5 4 11
4 Vlag van Duitsland Duitsland 2 4 3 9
5 Vlag van Portugal Portugal 2 2 2 6
6 Vlag van Frankrijk Frankrijk 1 1 3 5
7 Vlag van Denemarken Denemarken 1 1 1 3
8 Vlag van Ierland Ierland 1 0 0 1
Vlag van Noorwegen Noorwegen 1 0 0 1
10 Vlag van België België 0 1 2 3
11 Vlag van Israël Israël 0 1 0 1
12 Vlag van Tsjechië Tsjechië 0 0 1 1
Vlag van Zwitserland Zwitserland 0 0 1 1
Totaal 21 22 21 64
 Gastland

Zie ook

  • Europese kampioenschappen wielrennen 2025
  • Europese kampioenschappen veldrijden 2025
  • Europese kampioenschappen mountainbike 2025